در قراردادهای مبادله انرژی الکتریکی در سیستمهای تجدید ساختار شده، نقض برخی از قیود شبکه، نظیر حد توان عبوری از خطوط انتقال یا ولتاژ شین ها محتمل است. چنین حالتهایی با نام تراکم شناخته می شوند. اعمال راهکارهای مناسب برای برطرف کردن تراکم- که مدیریت تراکم نامیده می شود- از وظایف اصلی اپراتور مستقل سیستم است. در این مقاله، با استفاده از ضریب توپولوژیکی توزیع تولید، سهم هر واحد تولیدی بر مقدار جریان خطوط انتقال محاسبه شده است. با استفاده از تجزیه قیمت محلی هر شین و با استفاده از ضریب توپولوژیکی توزیع تولید، تاثیر هر واحد تولیدی بر قیمت محلی هر شین محاسبه شده و هزینه تراکم بر اساس توزیع مجدد توان، در مقدار تقاضای ثابت، به دست آمده است. همچنین در این مقاله روش جدیدی برای تخصیص هزینه تراکم به ژنراتورها ارایه شده و بدین ترتیب، روشی منصفانه در تخصیص هزینه تراکم، به عوامل ایجاد تراکم، نسبت داده می شود. نتایج شبیه سازی بر روی شبکه 24 شینه IEEE در ادامه مقاله آورده شده است.

بررسی سیاست های اجرا شده در حوزه مدیریت مصرف برق در کشور نشان می دهد این سیاست ها موفقیت چشمگیری نداشته است. عدم موفقیت های این سیاست ها را می توان تا حد زیادی به عدم شناخت اجتماعی کافی سیاست گزاران از افراد جامعه و مصرف کنندگان برق نسبت داد. با افزایش شناخت اجتماعی می توان سیاست های بهتری برای تغییر رفتار ارایه نمود که نه تنها تاثیرگذاری بیشتری خواهد داشت، بلکه از سرمایه های اقتصادی و اجتماعی نیز به شکل مناسب تری محافظت خواهد نمود. ابزارها و بینش های رفتاری، در حقیقت، حلقه گمشده ای است که می تواند اجرای چنین سیاست هایی را ارتقاء دهد. در این مقاله ضمن آسیب شناسی راهکارهای مطرح شده در زمینه مدیریت مصرف برق از منظر اقتصاد رفتاری، و با عنایت به ابزارها و تجارب اقتصاد رفتاری، پیشنهادهایی به منظور اصلاح و بازنگری رویکردهای رایج در زمینه مدیریت مصرف برق در کشور ارایه شد. یکی از مهمترین این پیشنهادات آن است که با توجه به اهمیت موضوع، واحدی در صنعت برق به عنوان "واحد تلنگر" تاسیس گردد که ضمن بهره گیری از ظرفیت اندیشمندان حوزه اقتصاد رفتاری و سایر رشته های مرتبط نظیر جامعه شناسی و روان شناسی، با تجمیع و هم افزایی ظرفیت روابط عمومی های شرکت های حوزه برق کشور و همچنین سایر بخش های مرتبط وزارتخانه، مدیریت اجرای سیاست های اقتصاد رفتاری برای جامعه هدف را به منظور فرهنگ سازی کاهش مصرف برق کشور پیگیری نمایند. آیین نامه واحد مذکور با بهره گیری از تجارب متعدد کشورهای مختلف می تواند تدوین گردد و راهنمای فعالیت های این واحد گردد.

مدیریت تراکم یکی از مهم ترین مباحث مدیریت شبکه های انتقال در سیستم های قدرت تجدید ساختار شده و بازارهای برق دنیا می باشد. در این مقاله پس از بررسی موضوع تراکم انتقال، روشی کامل تر نسبت به مقالات قبلی برای مدیریت استاتیکی کوتاه مدت تراکم ارایه خواهد شد. مبنای روش پیشنهادی، برنامه ریزی (دیسپچ) مجدد تولید توان های حقیقی و راکتیو در شین های حساس شبکه بر اساس تعیین ضرایب توزیع تراکم (ضرایب حساسیت) و دسته بندی شین های شبکه انتقال بر پایه این ضرایب حساسیت است. در این مقاله، بازار برق و فرآیندهای آن به صورت ترکیبی مدل شده است و امکان وجود قراردادهای قطعی انتقال نیز در نظر گرفته شده است. در پایان، روش پیشنهادی بر یکی از شبکه های استاندارد، مورد آزمون قرار گرفته است و نتایج عددی کارآمدی آن را نشان می دهد.

در این مقاله به بهینه‏سازی روش‏های مدیریت خاموشی در شبکه‏های توزیع برق می‏پردازد. به این منظور روش‏های کلیدزنی، استفاده از تولیدات پراکنده و پاسخ گویی بار از منظر اقتصادی مورد بررسی قرار گرفته‏اند. جهت این بررسی اقتصادی، هزینۀ قطع برق که شامل هزینۀ منابع انسانی، خودرو و انرژی توزیع نشده است، محاسبه ‏شده است. با ملاحظۀ نقش کلیدی مدت‏زمان و بار تأمین نشده در هزینۀ قطع برق به مدل‏سازی راهکارهای مدیریت خاموشی پرداخته‏ شده است. سپس، با تحلیل حساسیت تأثیر پارامترهای مهمی همچون قیمت برق مورد بررسی قرار گرفته است. مدل پیشنهادی در شرکت توزیع برق تهران بزرگ پیاده‏سازی شده است. در بخش اول، مدل‏سازی اقتصادی قطع برق در شبکۀ توزیع معرفی‏شده است. این مدل مواردی مانند جریمه‏های تعیین‏شده توسط دولت، هزینۀ منابع انسانی، وسایل نقلیۀ حادثه و هزینۀ اتوماسیون ایستگاه‏های توزیع را محاسبه می‏کند. در بخش دوم، جریمه‏ها و تأمین انرژی موقت بهینه‏ شده است. دو رویکرد برای عرضۀ کوتاه انرژی در نظر گرفته ‏شده است. روش اول مبتنی بر تقاضا و کاهش بار در بازده پاداش است. روش دوم خرید نیرو از منابع ‏توزیع‏شده (DGS) در منطقۀ قطع است. در بخش سوم، حساسیت میزان عرضه انرژی موقت به قیمت ارائه‏شده توسط شرکت توزیع در نظر گرفته ‏شده و تأثیر آن بر بهینه‏سازی مورد بررسی قرار گرفته است.

1در سال های اخیر تقاضا برای انرژی الکتریکی به شدت افزایش یافته است. در مقابل، توسعه سیستم های قدرت علاوه بر نیاز به سرمایه گذاری های کلان، فرآیندی زمان بَر است و اغلب با مخالفت دوستداران محیط زیست مواجه می­شود. از این رو متولیان صنعت برق احداث واحدهای تولید و خطوط انتقال جدید را راه حل مناسبی برای تأمین تقاضای رو به رشد مصرف کنندگان نمی بینند و به گزینه های دیگری مانند مدیریت سمت تقاضا روی آورده اند تا با اعمال سیاست های مدیریتی به مصرف کنندگان، تقاضا را با محدودیت­های تولید برق همسو سازند. نفوذ منابع انرژی تجدیدپذیر به سیستم های توزیع و استفاده فراگیر از تجهیزات هوشمند، فضای سیستم های قدرت را دگرگون ساخته است. بدیهی است سیاست های مدیریت تقاضا نیز باید برای حفظ کارایی در شرایط جدید دستخوش تغییراتی شوند. انرژی تراکنشی یکی از حوزه های نوپدید مدیریت سمت تقاضا می باشد که به منظور حفظ تعادل توان در فضای کنونی شبکه برق هوشمند به کار گرفته می شود. این مقاله نخست به بررسی ضرورت مدیریت سمت تقاضا می پردازد و در ادامه با تشریح مفهوم پاسخگویی تقاضا و ارزیابی انواع برنامه های آن، چالش های موجود را واکاوی می کند. در انتها انرژی تراکنشی به عنوان شکل جامع تری از پاسخگویی تقاضا معرفی می گردد و اهداف، چالش های پیاده سازی و نیز برخی مطالعات انجام شده در خصوص چارچوب های انرژی تراکنشی بررسی می شوند.  در سال های اخیر تقاضا برای انرژی الکتریکی به شدت افزایش یافته است. در مقابل، توسعه سیستم های قدرت علاوه بر نیاز به سرمایه گذاری های کلان، فرآیندی زمان بَر است و اغلب با مخالفت دوستداران محیط زیست مواجه می­شود. از این رو متولیان صنعت برق احداث واحدهای تولید و خطوط انتقال جدید را راه حل مناسبی برای تأمین تقاضای رو به رشد مصرف کنندگان نمی بینند و به گزینه های دیگری مانند مدیریت سمت تقاضا روی آورده اند تا با اعمال سیاست های مدیریتی به مصرف کنندگان، تقاضا را با محدودیت­های تولید برق همسو سازند. نفوذ منابع انرژی تجدیدپذیر به سیستم های توزیع و استفاده فراگیر از تجهیزات هوشمند، فضای سیستم های قدرت را دگرگون ساخته است. بدیهی است سیاست های مدیریت تقاضا نیز باید برای حفظ کارایی در شرایط جدید دستخوش تغییراتی شوند. انرژی تراکنشی یکی از حوزه های نوپدید مدیریت سمت تقاضا می باشد که به منظور حفظ تعادل توان در فضای کنونی شبکه برق هوشمند به کار گرفته می شود. این مقاله نخست به بررسی ضرورت مدیریت سمت تقاضا می پردازد و در ادامه با تشریح مفهوم پاسخگویی تقاضا و ارزیابی انواع برنامه های آن، چالش های موجود را واکاوی می کند. در انتها انرژی تراکنشی به عنوان شکل جامع تری از پاسخگویی تقاضا معرفی می گردد و اهداف، چالش های پیاده سازی و نیز برخی مطالعات انجام شده در خصوص چارچوب های انرژی تراکنشی بررسی می شوند.

مراکز کنترل وظیفه پایش، کنترل و امنیت شبکه های برق را بر عهده دارند. تجهیزات متنوع، محدودیت های تولید، میزان تقاضا، صرفه اقتصادی و نهایتا عامل انسانی از عواملی است که سبب پیچیدگی این سیستم ها شده است. به طور کلی بررسی تحقیقات گذشته در مورد مراکز دیسپاچینگ و کنترل شبکه های برق نشان داد که بیشتر به بررسی مسایل و نیازمندی های فنی از جمله نیازمندی های مخابرات، مشخصات RTUها، سیستم های سخت افزاری مراکز، نرم افزارهای کنترل شبکه، امنیت سایبری، نرم افزارهای EMS, PAS, . . . پرداخته اند. ساختار مدیریتی مراکز دیسپاچینگ مساله ای است که کمتر به آن توجه شده است. لذا هدف این تحقیق بررسی مسایل مدیریتی با استفاده از متدولوژی سیستم های نرم (SSM) است. این متدولوژی از جمله روش های ساختار دهی به این گونه از سیستم های پیچیده می باشد. این روش با استفاده از نظر خبرگان و کارشناسان به دنبال ایجاد سازش در بین اجزا و ذینفعان سیستم است. SSM می تواند هم برای درک محتوای موقعیت (SSMc) و هم در رابطه با خود فرآیند (SSMp) استفاده شود. SSM دارای هفت مرحله می باشد و از آن جایی که در تحقیق حاضر هدف شناسایی و ساختاردهی به محتوای مسیله است، از این رو تا مرحله چهارم متدولوژی (SSMc) به منظور دستیابی به مهمترین دستاوردهای این مراحل که عبارتند از رسم تصویر گویایی مسیله، تحلیل کاتوو، تعریف ریشه ای و ارایه مدل مفهومی یک مرکز دیسپاچینگ، استفاده شده است. در این تحقیق ابتدا تصویر گویای مسیله رسم، زیر سیستم ها ایجاد و روابط بین آن ها مشخص شد و سپس مدل مفهومی ارایه گردید. در نهایت چالش های موجود در سیستم کنترل شبکه شناسایی، جداسازی و دسته بندی شده و برای حل آن ها راه کارهای مناسب ارایه شده است.